ATASÖZLERİMİZ

Atasözü: Halkın deneyiminden geçmiş, doğruluğu onaylanmış, genel bir kural ve öğüt biçimine kalıplaşmış özlü sözlere “atasözü” denir.

Atasözleri, bir ulusun ortak tutumunu göstererek bize yol gösterir. Geniş halk yığınlarının yüzyıllar boyunca edindikleri deneyimlerden ve bunlara dayanan düşüncelerden doğmuştur.

Ahmetfakılı’da en fazla kullanılan atasözleri şunlardır.

Acele giden ecele gider.

Acele işe, şeytan karışır.

Acı patlıcanı kırağı çalmaz.

Acı acıya  ,su sancıya.

Acıkan doymam,susayan kanmam sanır.

Açık yaraya kurt düşmez.

Aç ayı oynamaz.

Acıkmış kudurmuştan beterdir.

Açtırma kutuyu, söyletme kötüyü.

Ağlarsa anam ağlar, gerisi yalan ağlar.

Ağlamayan çocuğa meme vermezler.

Ağlayanın malı, gülene hayır etmez.

Ahmak misafir, ev sahibini ağırlar.

Akacak kan damarda durmaz.

Akıl yaşta değil baştadır.

Akıl akıldan üstündür.

Alışmış kudurmuştan beterdir.

Allah bir kapıyı kapatırsa ötekini açar.

Altının kıymetini sarraf bilir.

Ana gibi yâr, Bağdat gibi diyar olmaz.

Aptalın karnı doyunca gözü yolda olur.

Aslan yattığı yerden belli olur.

Aş sabahın iş sabahın.

Aşağı tükürsen sakal, yukarı tükürsen bıyık.

Ateş düştüğü yeri yakar.

Ayağını yorganına göre uzat.

Az veren candan çok veren maldan verir.

Bakarsan bağ olur, bakmazsan dağ olur.

Bal döksen yalanır.

Balık baştan kokar.

Başa gelen çekilir.

Başa gelmeyince bilinmez.

Bedava sirke baldan tatlıdır.

Bekâra karı boşamak kolay gelir.

Belâ geliyorum demez.

Besle kargayı oysun gözünü.

Beterin beteri vardır.

Bir adamın adı çıkacağına, canı çıksın.

Bir elin nesi var, iki elin sesi var.

Borcun iyisi vermek, derdin iyisi ölmektir.

Borcun iyisi vermek, derdin iyisi ölmektir.

Büyük lokma ye, büyük söz söyleme.

Can çıkar huy çıkmaz.

Çam sakızı, çoban armağanı.

Çivi çıkar ama yeri kalır.

Çok bilen çok yanılır.

Çok yaşayan bilmez çok gezen bilir.

Dağ dağa kavuşmaz insan insana kavuşur.

Damlaya damlaya göl olur.

Deme dostuna, der dostuna.

Dereyi görmeden paçayı sıvama.

Dünya malı dünyada kalır.

El ağzı ile çorba içilmez

El deliye, bende akıllıya muhtacım.

El elin eşeğini türkü çağırarak arar.

Esirgenen göze çöp batar.

Ev alma komşu al.

Geç olsun, güç olmasın

Garip kuşun yuvasını Allah yapar.

Fazla  mal göz çıkarmaz.

Görünen dağın uzağı olmaz.

Gülü seven dikenine katlanır.

Gülme komşuna gelir başına.

Hasta yatan değil, eceli gelen ölür.

Her koyun kendi bacağından asılır.

Her işte bir hayır vardır.

Her yiğidin bir yoğurt yiyişi vardır

İnsanoğlu çiğ süt emmiş.

İş olacağına varır.

İt ite buyurur, itte kuyruğuna.

İyi insan lafının üzerine gelirmiş

Kaza geliyorum demez.

Kendi düşen ağlamaz.

Kızım sana diyorum, gelinim sen anla.

Kötü komşu insanı hacet sahibi eder.

Kurt kocayınca köpeğin maskarası olur.

Misafir misafiri sevmez,ev sahibi hiç birini sevmez.

Misafir umduğunu değil, bulduğunu yer.

Oğlan dayıya, kız halaya çeker.

Ölmüş eşek, kurttan korkmaz.

Para parayı çeker.

Parayı veren düdüğü çalar.

Sakla samanı gelir zamanı.

Sinek küçük ama, mide bulandırır.

Son pişmanlık fayda vermez.

Sona kalan dona kalır.

Su uyur, düşman uyumaz.

Sütten ağzı yanan, yoğurdu üfleyerek yer.

Tatlı söz yılanı deliğinden çıkarır.

Tok ağırlaması güçtür.

Ummadığın taş baş yarar.

Üşenenin oğlu, kızı olmamış.

Üzümünü ye bağını sorma.

Yarım elma, gönül alma.

Yarası olan gocunur.

Yolcu yolunda gerek.

Yola giden yorulmaz.

Yiğidi öldür hakkını yeme.

Yuvayı yapan dişi kuştur.

Zararın neresinden dönersen kârdır.

Zenginin malı, züğürdün çenesini yorar.

Zorla güzellik olmaz.