OZAN

Halk oyunlarından bahsederken Yahya Erbek'ten bahsetmezsek olmaz. Çünkü; düğünlerde, nişanlarda bağlamasıyla çalan ve söyleyen, gençleri oynatan o dur.

Yahya Erbek 1958'de doğdu. Fakir bir ailenin yedi çocuğundan üçüncüsüdür. Babası Hasan, annesi Hatice’dir.    Küçük yaşta göz hastalığına yakalandı.Tedavi edilebir basit bir rahatsızlıktı. O dönemde doktor da yoktu, önemi de bilinmiyordu. Olsa da götürülmezdi zaten. Halk arasında bilinen ama tıbben kullanılması doğru olmayan ilaçlar yapıldı, kullanıldı. Yahya Erbek bu yanlışlığın kurbanı oldu ve 3 yaşında iken gözlerini kaybetti.

Okula gitmek istedi ama gidemedi. Okur yazar da olamadı. Bir gün, küçük kardeşi Osman'la okula gitti. Öğretmen, Yahya'nın okuyamayacağını  belirterek geri gönderdi.Aynı öğretmen bağlama çalmayı biliyordu. Yahya Erbek bunu duymuştu. Görme özürlü olmak bağlama çalmaya engel değildi. Kendisine alınan bağlama ile bol bol çalıştı. On beş yaşına geldiğinde artık iyi bir bağlama ustası olmuştu.

Dünlerde bağlama çalarak geçimini sağladı. Bu arada kendi yazdığı şiirleri de hem okuyor, hem çalıyordu.1993 yılında Sorgun’a göç etti. Aynı yıl talihsiz bir trafik kazası geçirdi. Bir müddet tedavi gördü. Bağlamayı hiç bırakmadı. Orkestra  kurdu. Artık düğünleri  orkestra ile çalıyor.

Ahmetfakılı’da düğün ve nişanlarda, davul-zurna veya orkestra eşliğinde halk oyunları oynanır. Gençler, arkadaşlarının bu mutlu günlerinde onları yalnız bırakmazlar. Ahmetfakılı’da oynanan halk oyunlarından bazıları şunlardır:

Ağırlama, Cemo, Bobbili, Temir Ağa, Trakya, Çekirge, Kelle, Gelin, Delilo, Jandarma, Hoş Bilezik(Hey).

ÇOCUK OYUNLARI

Büyüklerimiz oyuncaklarla tanışmamışlar. Orta yaş insanımız da oyuncak görmemiştir. Ama bu insanlarımızın oynadığı, şimdiki çocukların bilmediği ve çok az bildiği oyunlarımız vardır. Çocuk oyunlarımızın bazıları şunlardır:

Cındıl, Hotak, Kütük, Ara kestim, Ayı gördüm, Dalya, Bod bodu, Beş taş, Çelik-çomak, Körebe